| Croatiae auctores Latini: inventa |
| domum | qui sumus | textus | auxilia | tolle, lege! | |
|
Bibliographic criteria: none Searching Entire Database for conIUra[tc]Io.*. Your search found 58 occurrences
This page contains the first 25 occurrences. Please follow the link(s) at the bottom of the page to see the rest of the occurrences your search found.
1. Marulić, Marko. Repertorium, versio electronica [Paragraph | SubSect | Section] Cęsar a Dirachio Italiam petiturus piscatoriam nauim conscenderat 383 .
Veterani audacia in elephantem 388 .
2. Marulić, Marko. Repertorium, versio electronica [page kk1_219 | Paragraph | SubSect | Section] 123 . Constantia Romanorum in seruando foedere cum Carthaginiensibus 260 . Magii constantia, cum ad supplicium raperetur 279 . Theodorus ab Hieronymo tyranno tortus socios coniurationis non prodidit 282 . Clementia Nini in Barzanem regem 4 . Iasonis in Pelię filias 30 . Alexandri in Thimocliam 210 .
3. Marulić, Marko. Repertorium, versio electronica [page kk1_220 | Paragraph | SubSect | Section] Pueri uirginesque uiui defossi 128 . Lycidas cum uxore et liberis lapidatus 132 . Oebazarus in Thracia Plestoro deo immolatus 134 . Coniuratio X uirorum 143 . De templo Iunonis ui tracti 161 . Dionysius tyrannus 176 . Pueri pro uictimis a Cartaginensibus immolati 181 .
4. Marulić, Marko. Repertorium, versio electronica [page kk1_417 | Paragraph | SubSect | Section] 272 . Fides ad captiuitatem reuertendi 275 . Cassilinum fame perire quam a Romanorum fide desciscere malunt. Item Petellini 280. 281 . Theodorus a tyranno tortus socios coniurationis non prodidit 282 . Enosidemus occidi maluit quam incolumis commissę sibi urbis pręsidio decedere 307 . Serui in Cornutum 353 . Fides Pomponii capti et saucii
5. Marulić, Marko. Repertorium, versio electronica [page kk2_300 | Paragraph | SubSect | Section] minas contemnunt 28. Minatur ignauo. Item detractori 40, 41. Minatur non esse sibi datos homines quos petierat 47. Minatur Sthesicoro , quod in se exercitum paret 49, 51. Magnanimus. Exploratorem captum dimisit 12. Fęminis coniurationis maritorum consciis, earum animum miratus, pepercit 61. Mutuum. Ad eum qui adhuc non reddit mutuum 15. Mutuum sibi solui petit 23. Mutuum dat et ingrati naturam describit. 25. Militaris uirtus. Optat bellando mori 15. Se nec
6. Marulić, Marko. Repertorium, versio electronica [page kk3_111 | Paragraph | SubSect | Section]
7. Marulić, Marko. Repertorium, versio electronica [Paragraph | SubSect | Section] Arabs clypeo gladium tegens quasi transfuga genibus Alexandri aduoluitur, et assurgere iussus ceruicem appetiit regis 12 . Nabarzanis et Bessi consilium prodendi Darii Alexandro 25 . Coniuratio in Alexandrum 31 . Lex in regis insidiatores, ut propinqui quoque cum ipsis necentur 35 . Sed nullis meritis mitigari perfidia potest. Bessus ab iis quos magis coluerat uinctus traditur
8. Marulić, Marko. Repertorium, versio electronica [Paragraph | SubSect | Section] interficitur a filiis 74 . Veneni genus quo Alexander sublatus 74 . Metii perfidię supplicium 79 . Filii Bruti 102 . Seruilis coniuratio 109 . Exules et serui Capitolium occupant 139 . Seruorum coniuratio 164 . Litterator prodidit
9. Marulić, Marko. Repertorium, versio electronica [Paragraph | SubSect | Section] Metii perfidię supplicium 79 . Filii Bruti 102 . Seruilis coniuratio 109 . Exules et serui Capitolium occupant 139 . Seruorum coniuratio 164 . Litterator prodidit Phaliscorum filios 184 . Perfidia coniugis et fratrum in Alexandrum, Phereorum regem
10. Marulić, Marko. Repertorium, versio electronica [Paragraph | SubSect | Section] Seruorum perfidia in Scythas. Serui Scytharum flagris superantur 105 . Serui Capitolium occupant 139 . Seruorum apud Lacedemones egregia opera in bello 163 . Seruorum Romę coniuratio 164 . Volonum libertas 283 . Serui XIII libertate donati, quod Vestę ędem ab incendio defenderant 291 . Seruile bellum in Sicilia 334 .
11. Marulić, Marko. Repertorium, versio electronica [Paragraph | SubSect | Section] Fundamenta aliter 232 . Testes duo contra Susanam; duo contra Dominum, et tamen non stetit uerbum in ore eorum. Contra Naboth tota pene ciuitas dixit testimonium consensusque testium pessimorum non firmitatem habuit ueritatis, sed sceleris coniurationem 143 . Tentatio. Aduersus spiritalia nequitię in cęlestibus 40, 43 . Vires diaboli imminutę 80 .
12. Marulić, Marko. De institutione bene vivendi per... [page 2_439 | Paragraph | SubSect | Section] bello nihil aliud quam pacem quęrant, si Deo pacis placere et ab eo pro talibus factis post terreni regni successum supernę quoque felicitatis recipere mercedem exoptant. Est pręterea pacis genus, quę conspiratio sine coniuratio dicitur. Mala hęc et detestanda odiumque potius eligendum quam consentiendum iis, a quibus in societatem sortemque flagitti uocamur. Talis pax filios Iacob in Ioseph fratris necem concordes fecerat, nisi quod
13. Brodarić, Stjepan. Epistulae, versio electronica. [page 79 | Paragraph | Section] [3.] Galli adhuc circa Mediolanum haerent, plura damna patientes quam inferentes. Nuntiavit mihi nunc dominus orator Mediolani, 5 accepisse se litteras ex Mediolano die 18. huius mensis, in quibus scribebatur eos revocari, regem Galliae undique ab Hispanis, Anglis, Germanis coniuratione illa Barboniana 6 vehementissime premi.
domum Achab, domini tui. Iezabel autem
comedent canes in agro Iezrahel nec erit, qui sepeliat eam. Tunc
serui Ioram posuerunt palia sub pedibus Iehu, cecinerunt tuba atque
dixerunt: Regnabit Iehu! Hinc igitur coniuratione facta in Ioram
profectus est in Iezrahel, ubi erat Ioram. Quem obuiam egressum moxque in
fugam conuersum appetiit sagitta atque confecit iussitque proiici cadauer in
agro Naboth. Ochozias autem, rex Iuda, qui cum
ait reginę: Libere a me petas,
quicquid uolueris, nullam latura repulsam. Illa gratias egit, sed
petitionem in diem distulit posterum. Nocte autem illa rex diaria euoluens
legit, quemadmodum a Mardocheo detecta coniuratione seruatus esset. Ipsum
igitur Aman accersitum interrogat, quo illum honore affici oporteret, quem
rex plurimum diligeret. Aman uero de se id inquiri ratus respondit debere
regiis indutum uestibus, diademate
restitueretur. Demetrius autem, cum Antiohię esset, plurimorum, qui
in ipsum coniurauerant, insidias passus ad auxilium Iudeorum, quos Ionathas
miserat, confugit. Hi repente arreptis armis pro rege stant, coniuratos et
ciues coniurationis conscios trucidant, res
diripiunt, regem periculo liberant, urbem incendunt. Qui internicioni
superfuere, a Demetrio necem eorum miserante impetrant ueniam. Sed tamen
rerum potitus
coniurati deprehensi quaestioneque habita conuicti
meritas patriae poenas dedere, omnibus, qui sanguine eos contingebant, non
modo huiusce poena laetis, sed etiam supplicii pene exactoribus. Ferunt enim
quendam, cuius fratris filius coniurationis damnatus erat, purpurea ueste
indutum in foro inambulasse dum de coniuratis poena caperetur.
Iisdem fere temporibus ager Epidaurius, addita Vitalina et tota regione
quae ab aquaeductu
tum ab suis militibus, tum ab
hoste, libertatis amittendae deuenerint. Nam conducti ab Italia milites, uidentes
Rhacusanos imbelles esse et praedae expositos, consilium inierunt ut urbem
prius direptam alienae subiicerent potestati. Quae coniuratio, cum per quosdam
ciues, qui senserant id agi, enuntiata esset Rhacusano senatui, in re trepida
ciuitati non defuit consilium. Nempe milites scelesti consilii participes per
speciem expeditionis extra urbem ablegatos posthac
Alberthus literis
Stephani accęptis rem primo ad magistrum epistolarum, Callimacum nomine ex gente
Italica hominem, defert. Quem sane magno apud se in honore habebat, quod eo in literis
praeceptore usus fuerat, tametsi homo flagitiosus esset, nec parum insuper apud Italos
famosus propter coniurationem in Paulum Secundum, Romanum pontificem, initam.
Atque iccirco, cum supplicii metu Roma profugisset, ad Mehmetem primo Turcarum
regem sese contulit, a quo ubi causa exilii innotuit, breui pulsus in Poloniam ad Andream
Casimirum, illius gentis regem accessit, nulla magis
eo quod iam iterum in gratiam recoeptus bellum uicinis contempto regis
imperio ultro intulerat.
Deum maluisse Venetos illa clade admonere iustitiae, cuius alioquin eos ingens obliuio coeperat, quam funditus perdere, quandoquidem non magis
Francorum regis modestia quam Maximiliani mora, deinde inter ipsos reges dissidium
rem Venetam subleuarit. Vnde Venetos tot regum coniuratione non obrutos fuisse
diuinae claementiae potius quam ipsorum regum errori procul dubio tribuendum.
Nihil enim refert ad salutem Venetae ciuitatis suone consilio, an hostili errore excidium
euitarit, quum Deus omnia fere per secundas agat
Heluetiorum a pontifice Venetisque
mercede conducta in Circumpadanam Italiam cum filio Lodouici Mauri, cui
Mediolanense imperium Gallorum rex paucis ante annis abstulerat, irrumpunt. Nec
Morini et reliqui Belgae, qui nepoti Maximiliani tunc parebant, Britannusque rex ab hac
coniuratione aduersus Gallos inita abfuere, quorum alter nepos ex filia regi Hispano
erat, alter unam ex filiabus ipsius regis matrimonio sibi coniunxerat. Hac tanta belli mole
in Gallum regem concitata facta est repente magna rerum commutatio: nam Gallus,
retentis solummodo
plebs fraeta sua coitione ac multitudine, perinde ac
equus domitis fraenis sessorem contemnens, arma in Turcas parata aduersus
principes suos conuertit auctore, ut dictum est, Georgio Scytha; quamquam omnes fere
plebei generis antistites haec coniuratio infamia asperserit, eo quod rustici illos, utpote
sui corporis homines, nulla iniuria ac maleficio affecerant, quum e contrario nobilitati
maxime iniurii extitissent. Qui quidem Scytha, ubi animaduertit multitudinis animum in
nobilitatem accensum, addit ultro effraenatis oratione
uana spes ueniae animos uestros non decipiat.
Nec sperate poenitentiae incoepti clementiores uos aduersarios habituros: uel innoxia
haec deliberatio et coitio fraudi uobis futura est. Existimabit nobilitas uos diu animis
uolutasse hanc fortuitam ac diuino instinctu factam coniurationem, et ob id perinde ac
initi aduersus nobilitatem consilii ac sceleris
perpetrati poenas luetis. Vnde nihil medium
est: aut nobilitas extinguenda est, aut sanguine uestro grauique ac perpetua seruitute
superbissimis
Caicium praesulem palo in uiscera eius adacto trucidarant, quamquam ferunt hunc antistitem ob libidines et stupra
foeminis per uim illata meritas dedisse poenas.
Marulić, Marko (1450-1524) [1496], De institutione bene vivendi per exempla sanctorum, versio electronica (, Split), Verborum 186963, Ed. Branimir Glavičić [genre: prosa oratio - tractatus] [word count] [marulmarinst].
Brodarić, Stjepan (1490-1539) [1505], Epistulae, versio electronica. (), Verborum 166, Ed. Petrus Kasza [genre: prosa oratio - epistula] [word count] [brodaricsepistulae].
Marulić, Marko (1450-1524) [1517], De Veteris instrumenti uiris illustribus, versio electronica (), Verborum 29840, Ed. Branimir Glavičić [genre: prosa oratio - vita] [word count] [marulmarvirill].
Crijević Tuberon, Ludovik (1458-1527) [1520], Commentariolus de origine et incremento urbis Rhacusanae, versio electronica (), Verborum 5404, Ed. Vladimir Rezar [genre: prosa oratio – historia] [word count] [tuberocommrhac].
Crijević Tuberon, Ludovik (1458-1527) [1522], Commentarii de temporibus suis, versio electronica (), Verborum 118743; librorum 11, capitum 165, Ed. Vladimir Rezar [genre: prosa oratio - historia] [word count] [tuberocomm].
|

Zbirka Croatiae auctores Latini, rezultat Znanstvenog projekta "Digitalizacija hrvatskih latinista", dostupna je pod licencom Creative Commons Imenovanje-Nekomercijalno-Dijeli pod istim uvjetima 3.0 Hrvatska.
Podatke o projektu vidi na www.ffzg.hr.
Za uporabe koje prelaze okvire ove licence obratite se na http://www.ffzg.unizg.hr/klafil/dokuwiki/doku.php/z:digitalizacija-hrvatskih-latinista.